Jesteś tutaj: Start / Oferta

Oferta

  • Drukuj zawartość bieżącej strony
  • Zapisz tekst bieżącej strony do PDF

OFERTA PORADNI PSYCHOLOGICZNO-PEDAGOGICZNEJ W KOLNIE

NA ROK SZKOLNY

2019/2020

Poradnia Psychologiczno – Pedagogiczna w Kolnie   jest placówką publiczną  udzielającą od wielu lat specjalistycznej pomocy dzieciom, młodzieży, rodzicom oraz nauczycielom.

Pracownicy naszej Poradni stanowią zespół doświadczonych specjalistów z zakresu psychologii, pedagogiki i logopedii.

W  naszej Poradni  kierujemy się nadrzędnym celem, aby nasze usługi świadczyć w sposób sprawny, profesjonalny, ukierunkowany na klienta  z zapewnieniem dyskrecji i indywidualnego podejścia do problemu.

Oferowana przez nas pomoc jest całkowicie bezpłatna  i nie wymaga skierowań.

Zapraszamy do zapoznania się z zadaniami i ofertą nasze Poradni.

 

Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna w Kolnie w roku szkolnym 2017/18 podejmuje działania zgodnie z kierunkami  polityki  oświatowej  państwa w zakresie:

  • Profilaktyka uzależnień w szkołach i placówkach oświatowych.
  • Wychowanie do wartości przez kształtowanie postaw obywatelskich i patriotycznych.
  • Wdrażanie nowej podstawy programowej kształcenia ogólnego w szkołach podstawowych i ponadpodstawowych.
  • Rozwijanie kompetencji matematycznych uczniów.
  • Rozwijanie kreatywności, przedsiębiorczości i kompetencji cyfrowych uczniów, w tym bezpieczne i celowe wykorzystywanie technologii informacyjno-komunikacyjnych w realizacji podstawy programowej kształcenia ogólnego.
  • Tworzenie oferty programowej w kształceniu zawodowym. Wdrażanie nowych podstaw programowych kształcenia w zawodach szkolnictwa branżowego.

 

Wśród zamieszczonych w naszej ofercie różnych form wspomagania znajdą Państwo wiele propozycji, które pomogą przygotować się do podjęcia działań ukierunkowanych nana realizację tych, priorytetowych w bieżącym roku szkolnym, zagadnień.

 

Zapraszamy do uczestnictwa  w  zaproponowanych formach wspomagania.

PORADNIA PSYCHOLOGICZNO – PEDAGOGICZNA w KOLNIE UDZIELA POMOCY w ZAKRESIE

 

DIAGNOZY:

  • Kompleksowa diagnoza (psychologiczna, pedagogiczna, logopedyczna, rehabilitacyjna) małych dzieci w wieku 0 – 5r.ż. pozostających w domach rodzinnych i nie uczęszczających do przedszkola w ramach PUNKTU KONSULTACYJNEGO.
  • Wsparcie diagnostyczne dzieci przedszkolnych.
  • Badania psychologiczne, pedagogiczne i logopedyczne dzieci i młodzieży kierowanej do poradni z powodu trudności szkolnych, emocjonalnych, wychowawczych, wad mowy i wymowy oraz szczególnych uzdolnień.
  • Diagnoza logopedyczna dzieci zakwalifikowanych na diagnostyczne badania logopedyczne po badaniach przesiewowych programem „Mówię”.
  • Diagnoza zawodoznawcza dla uczniów gimnazjum i szkół ponadgimnazjalnych.

 

TERAPII:

  • Indywidualna terapia pedagogiczna, psychologiczna i logopedyczna małych dzieci w ramach pracy Zespołu Wczesnego Wspomagania Rozwoju Dziecka.
  • Terapia funkcji poznawczych Metodą Feuersteina - Instrumental Enrichment I
  • Indywidualna/grupowa terapia psychologiczna.
  • Zajęcia korekcyjno - kompensacyjne.
  • Indywidualna terapia pedagogiczna.
  • Zajęcia socjoterapeutyczne.
  • Indywidualna i grupowa terapia logopedyczna dzieci z zaburzeniami mowy i wymowy, w tym dzieci niepełnosprawnych.
  • Prowadzenie grup edukacyjno – terapeutycznych wg programu ORTOGRAFFITI dla uczniów szkół podstawowych i ponadpodstawowych.
  • Grupowe zajęcia w ramach Wczesnego Wspomagania Rozwoju Dziecka.
  • Grupowa terapia jąkających się.
  • Grupowa terapia małego dziecka z deficytami.
  • Grupowe zajęcia ogólnorozwojowe dla dzieci z niepełnosprawnością w wieku szkolnym.
  • Grupowe zajęcia ogólnorozwojowe dla dzieci w wieku przedszkolnym.
  • Grupowe zajęcia ogólnorozwojowe dla dzieci nadpobudliwych psychoruchowo.
  • Grupowe zajęcia rozwijające poczucie własnej wartości dla dzieci z klas I-III
  • Grupowe zajęcia rozwijające kompetencje społeczne dla dzieci z klas IV-VI.
  • Grupowe zajęcia dla dzieci z niepełnosprawnością intelektualną stymulujące rozwój poznawczy, ruchowy i komunikację werbalną.
  • Grupowe zajęcia rozwijające odwagę, aktywność społeczną i werbalną dla dzieci nieśmiałych.
  • Grupowe zajęcia rozwijające kompetencje społeczno – emocjonalne.

 

ORZECZNICTWA:

 Zespół  Orzekający  Poradni  Psychologiczno – Pedagogicznej  wydaje:

  • orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego dla dzieci i młodzieży z zaburzeniami i odchyleniami rozwojowymi wymagającymi stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy, orzeczenie o potrzebie zajęć rewalidacyjno – wychowawczych dla dzieci upośledzonych w stopniu głębokim;
  • orzeczenia o potrzebie indywidualnego nauczania dzieci i młodzieży, u których stan zdrowia uniemożliwia lub znacznie utrudnia uczęszczanie                  do szkoły;         
  • orzeczenia o potrzebie indywidualnego rocznego przygotowania przedszkolnego;
  • opinie o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka od chwili wykrycia niepełnosprawności do podjęcia nauki w I klasie szkoły podstawowej.

 

       OPINIOWANIA:

            Poradnia wydaje opinie m.in. w sprawach:

  • wcześniejszego przyjęcia dziecka do szkoły podstawowej oraz   odroczenia spełnienia obowiązku szkolnego;
  • gotowości szkolnej dziecka spełniającego obowiązek rocznego    przygotowania  przedszkolnego poza przedszkolem lub oddziałem przedszkolnym;
  • zwolnienia ucznia z głęboką dysleksją  rozwojową z nauki drugiego języka obcego;
  • objęcia ucznia nauką w klasie terapeutycznej;
  • dostosowania wymagań edukacyjnych wynikających z programu nauczania do indywidualnych potrzeb psychofizycznych i edukacyjnych ucznia, u którego stwierdzono zaburzenia i odchylenia rozwojowe;
  • dostosowanie wymagań edukacyjnych u uczniów, u których stwierdzono specyficzne trudności w nauce, uniemożliwiające  sprostowanie tym wymaganiom
  • udzielenia zezwolenia na indywidualny program lub tok nauki;
  • przyjęcia ucznia gimnazjum do oddziału przysposabiającego do pracy;
  • pierwszeństwa w przyjęciu ucznia z problemami zdrowotnymi do szkoły

         ponadgimnazjalnej;

 

  • udzielenia zezwolenia na zatrudnienie młodocianego;
  • braku przeciwwskazań do wykonywania przez dziecko pracy lub innych zajęć zarobkowych;
  • objęcia dziecka pomocą psychologiczno – pedagogiczną w przedszkolu;
  • objęcia dziecka pomocą psychologiczno – pedagogiczną w szkole lub placówce oświatowej;
  • zindywidualizowanej ścieżki realizacji obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego;
  • zindywidualizowanej ścieżki kształcenia dla uczniów, którzy ze względu na trudności w funkcjonowaniu wynikające w szczególności ze stanu zdrowia  nie mogą realizować wszystkich zajęć wychowania przedszkolnego lub zajęć edukacyjnych i wymagają dostosowania organizacji i procesu nauczania do ich specjalnych potrzeb edukacyjnych.

 

WCZESNE  WSPOMAGANIE  ROZWOJU   DZIECKA:

  • Wczesne wspomaganie rozwoju dzieci organizowane w oparciu 
    • Rozporządzenie MEN w sprawie organizowania wczesnego wspomagania rozwoju dzieci z dnia 24 sierpnia 2017 r. (Dz.U z 2017r., poz. 1635).
  • W skład zespołu wczesnego wspomagania rozwoju dziecka wchodzą osoby posiadające kwalifikacje do pracy z małymi dziećmi o zaburzonym rozwoju psychoruchowym, są to:
    • psycholog,
    • pedagog,
    • logopeda, neurologopeda.
  • Wczesne wspomaganie rozwoju dzieci ma na celu pobudzanie psychoruchowego i społecznego rozwoju dziecka od chwili wykrycia niepełnosprawności do podjęcia nauki w szkole.

 

DORADZTWO ZAWODOWE:

  • Wsparcie szkół w realizacji działań z zakresu orientacji i poradnictwa zawodowego.
  • Prowadzenie zajęć w zakresie planowania kariery zawodowej z uczniami VIII szkół  podstawowych i uczniami szkół ponadpodstawowych.
  • Popularyzacja wiedzy na temat szkolnictwa ponadpodstawowego i wyższego poprzez gromadzenie i udostępnianie informacji na ten temat uczniom, rodzicom i nauczycielom.

PSYCHOEDUKACJI I PROFILAKTYKI:

  • Zajęcia psychoedukacyjne (prelekcje, wykłady, warsztaty) dla rodziców i nauczycieli dzieci wieku przedszkolnego.
  • Zajęcia psychoedukacyjne (prelekcje, wykłady, warsztaty) dla uczniów, rodziców i nauczycieli w zakresie zapobiegania i przeciwdziałania trudnościom dydaktycznym.
  • Wspieranie programów profilaktycznych i wychowawczych szkół ze szczególnym uwzględnieniem działań związanych z zachowaniami ryzykownymi uczniów, bezpieczeństwem w internecie i odpowiedzialnego korzystania z mediów społecznościowych, a także zapobieganiem przemocy i agresji.
  • Zajęcia pokazowo – instruktażowe z zakresu terapii logopedycznej dla rodziców i       
  • Grupowe zajęcia dla rodziców ,,Szkoła dla Rodziców’’
  • Zajęcia psychoedukacyjne dla rodziców zastępczych we współpracy z PCPR.
  • Grupy wsparcia dla rodziców:

-  dzieci nadpobudliwych psychoruchowo

-  dzieci z niepełnosprawnością

-  dzieci objętych Wczesnym Wspomaganiem Rozwoju

-  dzieci ze specyficznymi trudnościami w nauce.

 

  • Wspieranie nauczycieli przedszkoli, szkół i placówek w zespołach do spraw specjalnych potrzeb edukacyjnych.
  • Wspierania rodziców w sytuacji nadużywania przez ich dzieci (uczniów) internetu i urządzeń ekranowych.

INTERWENCJI  KRYZYSOWEJ:

Pracownicy Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej pomagają   w radzeniu sobie z kryzysowymi sytuacjami życiowymi, zarówno w formie indywidualnej jaki i grupowej (warsztaty dla uczniów, nauczycieli, rodziców).

 

KONSULTACJI:

  • Indywidualne konsultacje:

- psychologiczne;

- pedagogiczne;

- logopedyczne,

dla dzieci, rodziców lub opiekunów i nauczycieli dotyczące pracy z dziećmi niepełnosprawnymi, mającymi trudności wychowawcze, trudności w nauce, pracy z dziećmi szczególnie uzdolnionymi oraz mającymi wady mowy i wymowy.

 

  • Prowadzenie dnia otwartych konsultacji logopedycznych.
  • Konsultacje z nauczycielami dotyczące konstruowania programów rewalidacyjno -

 

BADAŃ PRZESIEWOWYCH:

  • Przesiewowe badania mowy programem „MÓWIĘ” dzieci 5- i 6- letnich;
  • Przesiewowe badania wzroku multimedialnym programem „WIDZĘ”;
  • Logopedyczne badania przesiewowe;
  • Przesiewowe badania gotowości przedszkolnej dzieci 6 letnich „Pierwszy krok”;
  • Przesiewowe badania Skalą Ryzyka Dysleksji (SRD) M. Bogdanowicz.

 

 

WSPOMAGANIA  ROZWOJU  PRZEDSZKOLI, SZKÓŁ  i  PLACÓWEK:

 WSPOMAGANIE

  • jest adresowane do przedszkola/szkoły/placówki, nie zaś wyłącznie do poszczególnych osób lub grup,
  • pomaga przedszkolom/szkołom/placówkom w rozwiązywaniu problemów, a co za tym idzie – nie wyręcza jej i nie narzuca rozwiązań,
  • wynika z analizy indywidualnej sytuacji przedszkola/szkoły/placówki  i odpowiada na jej specyficzne potrzeby,
  • jest procesem, czyli odchodzi od pojedynczych form doskonalenia na  rzecz długofalowych form pomocy przedszkolu/szkole/placówce,
  • uwzględnia efekty kształcenia, w szczególności wyniki ewaluacji zewnętrznej i wewnętrznej przedszkola/szkoły/placówki oraz wyniku egzaminów zewnętrznych,
  • dostosowuje działania do kierunków polityki oświatowej państwa i wprowadzanych zmian w systemie oświaty.

 

   W RAMACH  WSPOMAGANIA  PROPONUJEMY  PAŃSTWU:

  • stałą współpracę z przedszkolem/szkołą/placówką osoby wspomagającej z  P.P. w Kolnie,
  • pomoc w diagnozowaniu potrzeb,
  • ustalenie sposobów działania (opracowanie planu wspomagania rozwoju) prowadzących do zaspokojenia potrzeb przedszkola/szkoły/placówki,
  • zaplanowanie form wspomagania i ich realizację,
  • wspólną ocenę efektów i opracowanie wniosków z realizacji zaplanowanych form wspomagania.

 

SIECI  WSPÓŁPRACY i SAMOKSZTAŁCENIA:

Sieci współpracy i samokształcenia to międzyszkolny zespół nauczycieli i dyrektorów współpracujących ze sobą w ramach wybranego zagadnienia.

Celem funkcjonowania  sieci jest:

  • wymiana doświadczeń między uczestnikami,
  • analiza dobrych praktyk stosowanych przez uczestników,
  • poszerzenie ich kompetencji,
  • tworzenie nowych rozwiązań na potrzeby szkół/przedszkoli/placówek uczestniczących w sieci,
  • nawiązywanie kontaktów i współpracy między szkołami/przedszkolami/ placówkami.

 

Członkowie sieci mogą korzystać zarówno z własnych doświadczeń, ale również  z metodycznego i merytorycznego wsparcia zewnętrznych ekspertów. Powyższe cele można realizować za pośrednictwem narzędzi nowoczesnych technologii, jak i spotkań osobistych.

 

PROPONUJE PAŃSTWU WSPÓŁPRACĘ w RAMACH  PONIŻSZYCH  SIECI:

  • sieć współpracy dla nauczycieli (o stażu zawodowym do 5lat),
  • sieć dla logopedów przedszkoli i szkół,
  • sieć dla nauczycieli pracujących z uczniem z  dysleksją,
  • sieć dla nauczycieli zajmujących się profilaktyką zachowań ryzykownych wśród uczniów,
  • sieć dla pedagogów szkolnych.

 

SZCZEGÓŁOWA TEMATYKA SPOTKAŃ  z RADAMI PEDAGOGICZNYMI, RODZICAMI, DZIEĆMI i MŁODZIEŻĄ

 

DZIECI I MŁODZIEŻ

Lp

TEMAT

FORMA

ADRESAT

WYMIAR CZASOWY

DORADZTWO ZAWODOWE

1.

Potrafię, mogę, chcę.

/planowanie przyszłej drogi zawodowej                 w zgodzie ze swoimi mocnymi stronami, zainteresowaniami, predyspozycjami/

Zajęcia warsztatowe

Uczniowie szkół ponadpodstawowych

2 godz.

/2x45/

 

2.

Kim chcę zostać w przyszłości?

Zajęcia warsztatowe

Uczniowie klas VI-VIII,

szkół podstawowych i uczniów szkół ponadpodstawowych

2 godz.

 

3.

Dokonuję wyboru – klucz do sukcesu.

Zajęcia warsztatowe

Młodzież szkół ponadpodstawowych

3 x 45 min.

4.

Moc pierwszego wrażenia:

- budowanie pozytywnych relacji,

- kreowanie własnego wizerunku.

Zajęcia warsztatowe

Uczniowie klas VII i szkół ponadpodstawowych

2 godz.

/2x45/

 

5.

Czas jako wartość ekonomiczna.

/celowość planowania czasu, efektywnego gospodarowania czasem/

Zajęcia warsztatowe

Uczniowie klas VI, VII,

 szkół podstawowych i szkół ponadpodstawowych

2 godz.

/2x45/

 

6.

Staram się o pracę.

/zapoznanie uczniów z czynnościami związanymi z poszukiwaniem pracy i jej podejmowaniem/

Zajęcia warsztatowe

Uczniowie szkół ponadpodstawowych

2 godz.

/2x45/

 

7.

Ubiegam się o pracę – rozmowa kwalifikacyjna.

/kształcenie umiejętności podczas rozmowy kwalifikacyjnej/

 

Zajęcia warsztatowe

Uczniowie szkół ponadpodstawowych

3 godz.

/3x45/

 

8.

Badanie zainteresowań Młodzieżowym Kwestionariuszem Zainteresowań Zawodowych

diagnoza

Uczniowie klas VII, VIII szkół  podstawowych

 i klas II, III szkół ponadpodstawowych

 

9.

Rozpoznawanie predyspozycji i zainteresowań gwarancją życiowego sukcesu

pogadanka

Uczniowie klas VI –VIII szkół podstawowych

2 godz.

 

10.

Moja przyszłość to mój wybór

pogadanka

Uczniowie klas VII –VIII szkół podstawowych

1 godz.

 

11.

Program aktywizujący wybór zawodu

Zajęcia warsztatowe

Uczniowie klas VII –VIII szkół podstawowych

4 godz.

12

Program „Wybieram przyszły zawód”

Zajęcia warsztatowe

Uczniowie szkół ponadpodstawowych

5 godz.

 

 

TRUDNOŚCI DYDAKTYCZNE

1.

Umiem się uczyć

Warsztaty

Uczniowie starszych klas szkoły podstawowej

1 godz.

2.

Techniki skutecznego uczenia się.

Warsztaty

Uczniowie szkół ponadpodstawowych

2 godz.

PROFILAKTYKA I PROBLEMY WYCHOWAWCZE

1.

Jaki ja ? – charakterystyka okresu dojrzewania

Prelekcja

Uczniowie

  pierwszych klas szkół ponadpodstawowych

1,5 godz.

2.

Przemocy i agresji powiedz NIE  /program przeciwdziałania zachowaniom agresywnym/

Zajęcia warsztatowe

Uczniowie SP

 kl .IV - VI 

3 spotkania

/3 x 90min/

3.

Zagrożenia związane z korzystaniem z internetu. Netoholizm, cyberprzemoc.

Warsztaty

Uczniowie kl.IV - VIII szkoły podstawowej

45 min

4.

Uczymy się mówić ,,nie’’ – zachowujemy się asertywnie.

Warsztaty

Uczniowie klas V-VIII

 i szkół ponadpodstawowych

45 min.

5.

Dopalacze – czy rzeczywiście bezpieczne?

Warsztaty

Uczniowie klas V-VIII

 i szkół ponadpodstawowych

45 min

6.

STOP  Przemocy i Agresji

/jak radzić sobie z przemocą/agresją/

Zajęcia warsztatowe

Uczniowie klas VII -VIII

szkoły podstawowej

3 spotkania

/3 x 90min/

  7.

Sposoby konstruktywnego wyrażania złości

Zajęcia warsztatowe

Uczniowie SP

 kl. IV - VIII

2 godz.

/2x45/

8.

To ważne – SZACUNEK DLA SIEBIE I INNYCH

Zajęcia warsztatowe

Uczniowie  klas VII - VIII,

i szkół ponadpodstawowych

2 godz.

/2x45/

9.

Egzamin z człowieczeństwa.

/postawy wobec zakażonych wirusem HIV i chorych na AIDS/

Warsztaty

Uczniowie  klas VII - VIII,

i szkół ponadpodstawowych

2 godz.

/2x45/

10.

Uwarunkowania i skutki uzależnień.

Zajęcia warsztatowe

 

Uczniowie  klas VII - VIII,

i szkół ponadpodstawowych

1 godz.

 

11.

„Nie jestem sam”

Program wychowawczy z elementami socjoterapii dla dzieci w młodszym wieku szkolnym.

Warsztaty

Uczniowie kl. II i  III

szkoły podstawowej

5x2godz.

        lekcyjne

12.

„Spróbujmy inaczej”

Program przeciwdziałania agresji                  u dzieci w młodszym wieku szkolnym.

Warsztaty

Uczniowie kl. III szkoły podstawowej

5x2godz.

        lekcyjne

13.

Program pt. „Nie truj się.”

Zajęcia profilaktyczno-edukacyjne

Od klasy V szkoły podstawowej

2 godz.

14.

Nałogom  powiedz  NIE

Zajęcia warsztatowe

Uczniowie  SP

 

2 godz.

/2x45/

15.

Biwak profilaktyczno - edukacyjny.

 

Warsztaty

Uczniowie  SP

 

Jeden lub dwa  dni

(np. piątek -                           sobota)

16.

„Potrafię, mogę, chcę – decyduję                 o sobie”

Program profilaktyczno-edukacyjny.

 

Zajęcia warsztatowe

 

Uczniowie  klas VII - VIII,

i szkół ponadpodstawowych

9 godz.

           /9x45/

spotkania cykliczne 

 

17.

Komunikowanie negatywnych uczuć – ćwiczenia

Zajęcia warsztatowe

Uczniowie klas V i VI

szkół podstawowych

 

1 godz.

 

18.

 

Jak rozpoznawać uczucia swoje

 i innych

Zajęcia warsztatowe

Uczniowie  klas V – VIII

 

2 godz.

/2x45/

 

19.

 

Profilaktyka zachowań agresywnych.

 

Zajęcia warsztatowe

Uczniowie  klas V – VIII

 

2 godz.

/2x45/

 

20.

Radzenie sobie ze złością.

Zajęcia warsztatowe

Uczniowie klas V i VI

  szkół podstawowych

1 godz.

21.

Telewizja – internet

przyjaciel, czy złodziej czasu.

Zajęcia warsztatowe

Uczniowie  klas VII - VIII,

i szkół ponadpodstawowych

 

2 godz.

 

22.

 

Uzależnienie – chcę je zrozumieć

 

Zajęcia warsztatowe

Uczniowie  klas VI - VIII,

       szkół podstawowych i szkół ponadpodstawowych

2 godz.

/2x45/

 

23.

Palenie papierosów i jego skutki dla organizmu człowiek

Zajęcia warsztatowe

Uczniowie  klas VII - VIII,

i szkół ponadpodstawowych

2 godz.

/2x45/

24.

 

Papierosy i e-papierosy.

Czy na pewno bezpieczne ?!!!

Zajęcia warsztatowe

Uczniowie  klas VI -VIII,

szkół podstawowych i szkół ponadpodstawowych

2 godz.

/2x45/

25.

Moja przyszłość zależy ode mnie

/podnoszenie poczucia własnej wartości/

Zajęcia warsztatowe

Uczniowie  klas IV -VIII,

szkół podstawowych

2 godz.

/2x45/

26.

UZALEŻNIENIE

JAK GO UNKNĄĆ ?

 

Zajęcia warsztatowe

Uczniowie  klas VI -VIII,

szkół podstawowych i szkół ponadpodstawowych

2 godz.

/2x45/

27.

Uwierzyć w siebie!

Jaki jestem, jak widzę siebie i jak widzą mnie inni?

Zajęcia warsztatowe

Uczniowie  klas IV -VIII,

szkół podstawowych

 

2 godz.

/2x45/

28.

BYĆ  ODPOWIEDZIALNYM

Zajęcia warsztatowe

Uczniowie  klas V -VIII,

szkół podstawowych i szkół ponadpodstawowych

2 godz.

/2x45/

29.

Lekcja bezpieczeństwa

/Zagrożenia prywatności w sieci/

Zajęcia warsztatowe

Uczniowie  klas VII - VIII,

i szkół ponadpodstawowych

2 godz.

30.

Dzień z życia

/zagrożenia płynące z nadużywania internetu i komputera (gry, portale itp.)/

Zajęcia warsztatowe

Uczniowie  klas VII - VIII,

i szkół ponadpodstawowych

 

2 godz.

 

31.

W sieci

/uwrażliwienie dotyczące cyberprzemocy/

 

Zajęcia warsztatowe

Uczniowie  klas VI - VIII,

i szkół ponadpodstawowych

 

2 godz.

 

32.

Gdzie jest Mimi?

/specyfika i konsekwencje cyberprzemocy dla ofiar i sprawców/

Zajęcia warsztatowe

Uczniowie  klas VI - VIII,

i szkół ponadpodstawowych

 

2 godz.

/2x45/

33.

Dowód miłości.

/podejmowanie ryzykownych kontaktów seksualnych/

Zajęcia warsztatowe

Uczniowie  klas VII - VIII,

i szkół ponadpodstawowych

 

2 godz.

/2x45/

34.

Sponsoring.

/podejmowanie niebezpiecznych kontaktów seksualnych/

 

Zajęcia warsztatowe

Uczniowie  klas VII - VIII,

i szkół ponadpodstawowych

 

2 godz.

/2x45/

35.

Handel dziećmi

/jak chronić się przed manipulacją dotyczącą handlu ludźmi w celach komercyjnych,  wykorzystania seksualnego. Gdzie szukać pomocy/

Zajęcia warsztatowe

Uczniowie  klas VII - VIII,

i szkół ponadpodstawowych

 

2 godz.

/2x45/

36.

Zajęcia logorytmiczne

 

Zajęcia otwarte

Dzieci z klas 0

1 godz.

37.

Zajęcia z zakresu rozwijania wiedzy i umiejętności:

Zabawa logopedyczna „Trzech braci ”i zabawy przy muzyce

Zajęcia warsztatowe

Dzieci z klas 0

1 godz.

 

RODZICE

Lp

TEMAT

FORMA

ADRESAT

WYMIAR CZASOWY

DORADZTWO ZAWODOWE

1.

Moje dziecko wybiera zawód.

Zajęcia psychoedukacyjne

Rodzice

1 godz.

TRUDNOŚCI DYDAKTYCZNE

1.

Symptomy rozpoznawania ryzyka dysleksji.

Prelekcja

Rodzice dzieci kl. 0 - III

1,5 godz.

2.

Przyczyny niepowodzeń szkolnych

Prelekcja

Rodzice

1 godz.

3.

W jaki sposób pomóc

dziecku leworęcznemu

 

Prelekcja

Rodzice

1 godz.

4.

Moje dziecko brzydko pisze !

Jak temu zapobiec. Jak mu pomóc.

 

Prelekcja

Rodzice

1 godz.

5.

Czy moje dziecko właściwie trzyma długopis ?

Prelekcja

Rodzice

40 min.

6.

Trudności dydaktyczne i wychowawcze w okresie dorastania

Prelekcja

Rodzice

1,5 godz

7.

Trudności dydaktyczne i wychowawcze – rola rodziców.

Prelekcja

Rodzice uczniów szkół podstawowych

1,5godz.

8.

Prawidłowe zaspokajanie potrzeb dziecka warunkiem jego dobrego funkcjonowania w roli ucznia.

 

Prelekcja

Rodzice młodzieży klas VII/VIII

i ponadgimnazjalnych

1 godz.

9.

 

Gotowość szkolna dziecka.

 

Prelekcja

Rodzice dzieci w wieku przedszkolnym

1 godz.

10.

Mowa dziecka – ważnym elementem prawidłowego rozwoju dziecka, dojrzałości szkolnej.

Prelekcja

Rodzice

 

11.

Wspomaganie rozwoju mowy i komunikacji dziecka w wieku przedszkolnym

Prelekcja

Rodzice dzieci w wieku przedszkolnym

1,5 godz.

  

PROFILAKTYKA I PROBLEMY WYCHOWAWCZE

1.

Nadpobudliwość psychoruchowa. Podstawowe objawy oraz formy pomocy.

Prelekcja 

Rodzice uczniów szkół podstawowych

2 godz.

2.

Szkoła dla Rodziców.

Warsztaty

Rodzice

9 spotkań po 2 godz.

3.

Wspomaganie prawidłowej realizacji głosek detalizowanych – instruktaż do pracy z dzieckiem

w domu.

Zajęcia otwarte

Rodzice i dzieci  kl.0 i I

1 godz.

4.

Sposoby wspierania rozwoju zdolności  dzieci. Praca z dzieckiem zdolnym w domu.

Prelekcja

Rodzice

1 godz.

5.

Wzmacnianie motywacji uczniów oraz rozwijanie ich zainteresowań.

Prelekcja

Rodzice uczniów szkół podstawowych

1,5 godz.

6.

Jak pomóc dziecku w efektywnym uczeniu się?

Prelekcja

Rodzice uczniów szkół podstawowych

1,5 godz.

7.

Funkcja wychowawcza rodziców i ich odpowiedzialność za dziecko.

Prelekcja

Rodzice

1 godz.

8.

„Dziecko w sieci”

/zagrożenia płynące z internetu/

 

 

Prelekcja

Rodzice

1 godz.

9.

Bezpieczeństwo w sieci

/dziecko ofiara i sprawca/

Prelekcja

Rodzice

1 godz.

10.

Słowa mają moc, czyli o sztuce doceniania

Warsztaty

(grupa 8-14 osób)

Rodzice młodszych uczniów szkół podstawowych

2 godz.

11.

Słowa ranią, czyli jak unikać krzyku, kpin i obrażania dziecka

Warsztaty

(grupa 8-14 osób)

Rodzice

2 godz.

12.

Internet TAK uzależnienie NIE

(Ryzyko uzależnień dzieci od internetu/komputera)

Wykład

Rodzice

1,5 godz.

13.

Wiem co to są narkotyki i jakie zagrożenia niosą dla mojego dziecka.

Wykład

Rodzice

1,5 godz.

14.

Wywiadówka profilaktyczna

„Bliżej siebie dalej od uzależnień”

 

 

Wykład

Rodzice

1 godz.

15.

Jak uchronić nasze dzieci przed zagrożeniami współczesnego świata?

Wykład

Rodzice

1 godz

 

RODZICE  I  NAUCZYCIELE

Lp

TEMAT

FORMA

ADRESAT

WYMIAR CZASOWY

1.

Dzieci z uszkodzonym słuchem.

Prelekcja

Nauczyciele

1 godz.

2.

Jąkanie – przyczyny, objawy. Wskazówki dla rodziców i nauczycieli jak pomóc dziecku jąkającemu się.

Prelekcja

Rodzice i nauczyciele

1 godz.

3.

Wspomaganie rozwoju mowy i komunikacji dziecka.

Prelekcja

Nauczyciele dzieci z

klas I-III szkoły podstawowej

1,5 godz.

4.

Oligofazja – mowa i terapia mowy osób upośledzonych umysłowo.

Prelekcja

Nauczyciele

1,5 godz.

5.

Wykorzystanie logorytmiki

w terapii dziecka z zaburzeniem mowy.

Prelekcja

Rodzice i nauczyciele dzieci  kl.0 - III

1 godz.

6.

Przyczyny powstawania i konsekwencje wadliwej artykulacji.

Prelekcja

Rodzice i nauczyciele dzieci kl. 0 - III

1 godz.

7.

Zabawy wspomagające rozwój poprawnej artykulacji.

Prelekcja

Rodzice i nauczyciele dzieci kl. 0 - III

1 godz.

8.

Interwencja profilaktyczna wobec dziecka eksperymentującego ze środkami psychoaktywnymi.

Prelekcja

Rodzice i nauczyciele

1,5 godz.

9.

Czym jest uzależnienie od internetu?

Prelekcja

Rodzice i nauczyciele

1,5 godz.

10.

Depresja dzieci i młodzieży.

Prelekcja

Rodzice i nauczyciele

1,5 godz.

11.

INTERNET

Korzyści i zagrożenia

Prelekcja

Rodzice i nauczyciele

1,5 godz.

12.

Rozpoznawanie zagrożeń i zapobieganie niebezpiecznym zachowaniom dzieci i młodzieży

Prelekcja

Rodzice i nauczyciele

1,5 godz.

13.

Uwarunkowania i skutki uzależnień

Wykład

Rodzice i nauczyciele

1 godz.

14.

„A może by tak razem …….”

/Znaczenie efektywnej współpracy szkoły z rodzicami dla dobra dziecka/

 

Wykład

Rodzice i nauczyciele

1,5 godz.

15.

  Dopalacze – czy na pewno bezpieczne ? !

Prelekcja

Rodzice i nauczyciele

1,5 godz.

16.

Jak rozpoznać czy dziecko/uczeń bierze narkotyki

Wykład

Wykład

1,5 godz.

 

NAUCZYCIELE

 

Lp

TEMAT

FORMA

ADRESAT

WYMIAR CZASOWY

WARSZTAT PRACY WŁASNEJ NAUCZYCIELA

1.

Emisja głosu.

Warsztaty

Nauczyciele

2 godz.

2.

Dziecko z chorobą przewlekłą w szkole

/wybrane z pośród: astma, cukrzyca padaczka, ADHA, depresja, zaburzenia lękowe, zaburzenia odżywiania/

Prelekcja

Nauczyciele

1,5 godz.

3.

Depresja dzieci i młodzieży

Prelekcja

Nauczyciele

1,5 godz.

TRUDNOŚCI DYDAKTYCZNE

1.

Jak interpretować opinie

i orzeczenia Poradni?

Prelekcja

Nauczyciele

2 godz.

PROFILAKTYKA I PROBLEMY WYCHOWAWCZE

1.

SZKOLNA INTERWENCJA PROFILAKTYCZNA

Program rekomendowany przez instytucje centralne PARPA, ORE, KBPN, IPiN

Cykliczne  warsztaty

Nauczyciele

Rok szkolny

2.

PROGRAM  GOLDEN 5

Wspieranie osiągnięć szkolnych  i rozwoju osobistego uczniów, zwłaszcza zagrożonych wykluczeniem

Szkolenie

Nauczyciele

Cyklicznie

3.

Internet TAK uzależnienie NIE

Ryzyko uzależnień uczniów od internetu/. Komputera

Wykład

Nauczyciele

1,5 godz.

4.

Narkotyki – zagrożenia dla uczniów

Wykład

Nauczyciele

1,5 godz.

5.

Hiting, stalking – agresja XXI wieku

Prelekcja

Nauczyciele

1 godz.

6.

Nadpobudliwość psychoruchowa. Podstawowe objawy oraz formy pomocy.

Prelekcja

Nauczyciele szkół podstawowych

2 godz.

7.

Funkcjonowanie ucznia z inteligencją niższą niż przeciętna i niepełnosprawnego intelektualnie.

Prelekcja

Nauczyciele szkół podstawowych i gimnazjum

2 godz.

8.

Autyzm dziecięcy

Prelekcja

Nauczyciele przedszkoli i szkół podstawowych

1, 5 godz.

9.

Zespół Aspergera

Prelekcja

Nauczyciele szkół podstawowych i ponadpodstawowych

1, 5 godz.

 

Dyrektorzy szkół, przedszkoli, placówek oświatowych oraz jednostki współpracujące z Poradnią składają kartę zgłoszenia   w sekretariacie Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej w Kolnie  lub przesyłają zapotrzebowanie listownie.

 

Kartę zgłoszenia można otrzymać na miejscu w poradni, w każdej szkole

 lub pobrać ze strony internetowej poradni www.pppkolno.pl

 

Pomoc psychologiczna, pedagogiczna i logopedyczna dziecku i uczniowi udzielana jest na wniosek rodzica /opiekuna prawnego lub pełnoletniego ucznia.

 

UWAGA!

Pracownicy Poradni zrealizują również tematy nie ujęte w ofercie Poradni, ale zgłoszone jako zapotrzebowanie przez daną szkołę/placówkę.

 

Nasz adres:

Poradnia Psychologiczno – Pedagogiczna w Kolnie

ul. 11 Listopada 1

18 – 500 Kolno

Tel/fax: 086  2782181

www.pppkolno.pl

 

Sekretariat poradni czynny jest od poniedziałku do piątku

w godzinach  730 - 1530

 

Opracował:

Artur Tomasz Sutkowski – pedagog poradni

Artykuły

Strefa psychologa

Jak rozpoznawać zachowania niepożądane dziecka?

Kiedy korzystać z pomocy specjalistów?

            Wszystkie dzieci w swym repertuarze mają zachowania, które nam się podobają np. spokojna zabawa i takie, które wyraźnie nam przeszkadzają, irytują nas, np. nadmierna hałaśliwość, rozrzucanie przedmiotów.

W odniesieniu do dzieci – szczególnie młodszych definicja zachowania problemowego jest dosyć względna, dlatego należy mieć stale na uwadze typowe trudności rozwojowe, takie jak charakterystyczne dla wieku lęki czy okresy nasilonego buntu.

Dziecko w poszczególnych okresach swojego życia ma różne możliwości i umiejętności, które wpływają na jego sposób funkcjonowania. Ich znajomość często pozwala nam zachować spokój.

Warto mieć świadomość jakie są prawidłowe zachowania rozwojowe:

Emocje:

  • Lęk separacyjny, czyli lęk przed oddzieleniem od ważnej bliskiej osoby – do piątego roku życia.
  • Duża labilność (zmienność) emocjonalna, czyli skrajne emocje następujące szybko po sobie (radość, a zaraz potem gniew i płacz) – od drugiego do trzeciego roku życia).
  • Negatywizm i wybuchy złości – od drugiego do trzeciego roku życia.
  • Silne i długie przeżywanie emocji otoczenia – trzeci rok.
  • Lęk przed zwierzętami – od trzeciego do czwartego roku życia.
  • Lęk przed ciemnością i wyimaginowanymi postaciami – od piątego do szóstego roku życia.
  • Leki z powodu śmierci i wojny, obawa o swój wygląd, niepowodzenie i odrzucenie społeczne – nastolatki.

Zabawa:

  • Chęć spędzania czasu przed komputerem lub telewizorem – trzeci rok życia.
  • Bicie się z rówieśnikami – trzeci rok życia.
  • Dziewczynki chętnie bawiące się z chłopcami – do czwartego roku życia.
  • Współpraca, dzielenie się z innymi, czekanie na swoją kolej, ale często tylko w przypadku przypomnienia o tym – trzeci rok życia.

Wyobraźnia i myślenie:

  • Posiadanie wyimaginowanych przyjaciół – trzeci rok życia.
  • Rozumienie żartów – trzeci rok życia.
  • Rozmowa, tłumaczenie czegoś maskotkom i zwierzętom – czwarty rok życia.

Trening czystości:

  • Wstępna gotowość do przejścia treningu czystości – trzeci rok życia.
  • Sporadyczne moczenie, szczególnie nocne – do czwartego roku życia.
  • Mowa – zacinanie się – 1 na 20 trzylatków.
  • Bardzo liczne pytania dotyczące świata – piąty rok życia.

Dokonując analizy trudnych zachowań lub zaburzeń u dzieci należy pamiętać o złożoności ich przyczyn, częściowo zależą od genów (temperament) i częściowo od wychowania (charakter). Metody wychowawcze odpowiednie w przypadku bardzo grzecznej dziewczynki nie będą odpowiednie dla ruchliwego i ciągle buntującego się chłopca. Dlatego obserwacja zachowań dzieci, odpowiednie dobieranie sposobów postępowania z nimi jest szalenie ważne.

Czynniki protekcyjne, które mogą mieć ochronny wpływ na kształtowanie się niepokojących zachowań i zaburzeń u dzieci:

  • Związane z dzieckiem:
  • Wczesne osiągnięcia przez dziecko umiejętności samoregulacji zachowania i emocji (tzw. łatwy temperament).
  • Rozwinięte umiejętności społeczne.
  • Rozwinięte umiejętności o zdolności uczenia się, odnoszenie sukcesów w nauce.
  • Związane z rodzicami i rodziną:
  • Dobra, stabilna relacja przynajmniej z jednym opiekunem.
  • Wspierający i posiadający autorytet rodzice
  • Niezmienny i przewidywalny styl życia rodziny, stałe przyzwyczajenia.
  • Pozytywne interakcje pomiędzy dzieckiem i rodzicem.
  • Stabilna sytuacja rodzinna (stabilny związek rodziców, określone miejsca zamieszkania)
  • Związane z grupą społeczną:
  • Akceptacja przez rówieśników mających dobry wpływ na zachowanie dziecka.
  • Utrzymywanie kontaktów z dziećmi dobrze się zachowującymi.
  • Związane z otoczeniem:
  • Nauka w dobrym przedszkolu lub szkole.
  • Bezpieczne podwórko i zorganizowany czas po lekcjach.
  • Posiadanie wysp kompetencji, czyli miejsc, gdzie dziecko jest akceptowane i doceniane.
  • Wpływ wartościowego środowiska.
  • Kontakt z mediami prezentującymi ograniczoną ilość przemocy i okrucieństwa.

Czynniki ryzyka, które mogą mieć niekorzystny wpływ na kształtowanie się niepokojących zachowań i zaburzeń u dzieci:

  • Związane z dzieckiem:
  • Geny, czyli żywy temperament (trudności z zapanowaniem nad emocjami, łatwe wpadanie w złość, impulsywność).
  • Przewlekła choroba dziecka.
  • Trudności w uczeniu się, opóźniony lub nieharmonijny rozwój dziecka.
  • Słabo wykształcone umiejętności społeczne.
  • Związane z rodziną;
  • Samotne rodzicielstwo.
  • Konflikty pomiędzy rodzicami.
  • Choroby psychiczne występujące u rodziców (zwłaszcza depresja u matki).
  • Sprzeczne poglądy rodziców dotyczące postepowania z dzieckiem.
  • Niskie wykształcenie rodziców.
  • Bezrobocie lub nadmierne pochłonięcie pracą („od rana do sukcesu”).
  • Problemy finansowe.
  • Brak pomocy innych członków rodziny w opiece nad dzieckiem.
  • Związane z zachowania mi rodziców:
  • Brak właściwej reakcji rodziców na sygnały wysyłane do nich przez dziecko (np. rodzice nie reagują na płacz, lęk, smutek dziecka).
  • Nieokazywanie dziecku ciepła i zaangażowania.
  • Zwracanie uwagi na porażki dziecka.
  • Brak chwalenia.
  • Zbyt surowe lub zbyt pobłażliwe metody wychowawcze.
  • Stosowanie kar fizycznych wobec dziecka.
  • Niewłaściwe oczekiwania wobec możliwości rozwoju dziecka (nadmierne oczekiwania).

Szukając odpowiedzi na pytanie, czy należy interweniować, szukać pomocy warto rozpatrywać pojawiające się zachowania w kontekście poniższych rodzajów:

  • Zachowania drażniące – adekwatne do wieku zachowania, które niepokoją rodziców:
  • Budzące niepokój sporadyczne zachowania (np. zniszczenie przedmiotu będące wynikiem dziecięcego eksperymentu);
  • Częste i drażniące zachowania typowe dla dziecka w danym wieku (pobudzony pięciolatek po przyjściu z przedszkola nie ma ochoty się położyć, tylko stale nagabuje opiekunów, żeby wyszli z nim na rowerek);
  • Trudności dostrzegane tylko przez rodziców o zbyt wygórowanych wymaganiach, których nie potwierdzają niezależni obserwatorzy („Najlepiej, gdyby moje dziecko w ogóle nie sprawiało problemów, w ogóle się nie ruszało nieproszone, niczego nie niszczyło”).
  • Zachowania niepożądane – nieodpowiednie do wieku i poziomu rozwoju dziecka zachowania, które stanowią problem dla rodziców, innych dorosłych lub samego dziecka (np. dziecko reaguje płaczem na każdą przegraną, rzuca się na ziemię lub bije rodziców, gdy ci mu czegoś odmawiają).

Mogą one zwiastować poważniejsze problemy, ale istnieją również sposoby radzenia sobie z nimi.

  • Zaburzenia – zbiór niepożądanych zachowań dziecka trwający co najmniej kilka miesięcy (klasyfikacje psychiatryczne mówią o min. 6 miesiącach). Zaburzenia znacząco wpływa na funkcjonowanie dziecka i jego otoczenia (rodziców, dziadków, osób w przedszkolu). Rozpoznanie u dziecka zaburzenia związane jest z odnalezieniem w jego funkcjonowaniu wielu trudnych, problemowych zachowań, które układają się w charakterystyczny obraz.

Możemy je podzielić zgodnie z obowiązującymi klasyfikacjami chorób ICD-10 i DSM-IV na:

  • Eksternalizacyjne:
  • Zespół nadpobudliwości psychoruchowej (ADHD) – najczęstsze zaburzenie występujące u dzieci występujące u dzieci i młodzieży, rozpoznawane u 3-8% populacji. Charakteryzuje się triada objawów: nadruchliwością, impulsywnością
    i deficytami uwagi. Dzieci z ADHD wymagają stałych i systematycznych oddziaływań terapeutycznych, niezależnie od innych rodzajów leczenia.
  • Zaburzenia opozycyjno-buntownicze (ODD) – podstawowym przejawem zaburzeń opozycyjno – buntowniczych jest utrwalony wzorzec zachowań negatywistycznych, wrogich, buntowniczych, prowokacyjnych i niszczycielskich, które wyraźnie przekraczają normy dla danego wieku, ale nie występują poważniejsze naruszenia praw innych osób, jak w CD. Dzieci z ODD wykazują tendencję do aktywnego przeciwstawiania się prośba i normom dorosłych oraz do celowego „zadręczania’ innych ludzi. Zwykle są skłonne do złości, urazy i łatwo reagują zdenerwowaniem wobec innych osób, które obarczają wina za własne błędy i trudności. ODD rozpoznaje się u 3-5% dzieci, częściej u chłopców niż dziewczynek.
  • Poważne zaburzenia zachowania (CD) – zaburzenia te diagnozujemy, gdy u dziecka pojawiły się minimum trzy zachowania doprowadzające do kolizji z prawem: agresja z użyciem niebezpiecznych przedmiotów, okrucieństwo wobec zwierząt, kradzieże, znęcanie się nad innymi, celowe niszczenie mienia, wagary. W przypadku rozpoznania tego problemu leczenia jest długie, trudne i wymaga dużej determinacji ze strony rodziców lub opiekunów dziecka.
  • Internalizacyjne - określane są jako nadmiernie kontrolowane, składają się na syndrom wyrażający się w „rzutowaniu do wewnątrz” problemów psychicznych przeżywanych przez jednostkę. Symptomy charakterystyczne dla tego typu to: wycofanie, lęk, zachowania zahamowane. Nadmierne poczucie kontroli prowadzi do zbyt głębokiej, neurotycznej internalizacji norm społecznych, co jest przyczyną przesadnej ostrożności
    w nowych trudnych sytuacjach, nieśmiałości w kontaktach interpersonalnych
    (B. Urban, 2001, s. 95 ) Dzieci te nie są zauważalne przez nauczycieli ponieważ nie sprawiają większych kłopotów i podporządkowują się normom regulaminowym.
    W obrębie typu „zachowania internalizacyjne” mieszczą się dwa podtypy:
  • zachowania świadczące o wycofaniu się dziecka z życia społecznego,
  • przeżycia i zachowania sygnalizujące stany lękowe i depresyjne.
  • pozostałe.

Zastanawiając się nad zachowaniami swoich dzieci, analizując te, które mogą być niebezpieczne i być początkiem poważniejszych problemów warto odnieść się do badań
i statystyk.

W okresie niemowlęcym rodzice mają stosunkowo niewiele obaw, dotyczą one najczęściej snu, jedzenia i nadmiernego płaczu. Miedzy pierwszym i drugim rokiem życia obawy nieco się nasilają, ale nadal dotyczą głównie spania i jedzenia. W wieku ok. 2 lat do niepokojów dołączają kwestie związane z moczeniem się i treningiem czystości. Obawy rodziców nasilają się znacznie podczas trzeciego roku życia dziecka, wówczas pojawiają się problemy wychowawcze i trudności z radzeniem sobie z zachowaniem pociechy (np. wybuchami złości) lub słabe relacje z rodzeństwem i rówieśnikami. Okazuje się, że ponad 12% trzylatków matki opisują jako nadmiernie ruchliwe, 10% jako trudne do okiełznania, a 9% - jako stale wymuszające uwagę. Około 25% trzylatków prezentuje niepożądane zachowania.
U cztero- i pięciolatków łatwiej rozpoznać wzorzec zachowania, można wówczas mówić
o niepokojących zachowaniach, rzadziej o zaburzeniach. Poważne wątpliwości co
do zachowania swoich dzieci ma 20% matek czterolatków, częste bo dotyczące 8% są zaburzenia opozycyjno – buntownicze, u niektórych dzieci można też zaobserwować stały wzorzec nadruchliwości, impulsywności i kłopotów z koncentracją uwagi, który pozwoli w przyszłości myśleć o diagnozie ADHD (dotyczy to ok. 3% dzieci w tym wieku). Pocieszającym jest fakt, że u około połowy dzieci w tym wieku zachowania buntownicze i negatywistyczne znikają samoistnie do ósmego roku życia. W omawianym okresie rodzice często są zaniepokojeni kłopotami w kontaktach społecznych dziecka, jego umiejętnościami społecznymi i komunikacyjnymi oraz zdolnością do dbania o siebie (samodzielność w jedzeniu, umiejętności samoobsługowe). Dla wielu rodziców kłopotliwe w tym wieku mogą być również lęki i niepokoje dzieci, te jednak w sposób naturalny są wówczas nasilone. W grupie sześciolatków nadal około 12% prezentuje wzmożone zachowania trudne. Dorośli najczęściej koncentrują się na trudnościach dotyczących nadruchliwości i opozycyjności, w tej grupie wiekowej nierzadkie są też objawy lękowe, depresyjne, wycofania społecznego i to zarówno u dziewcząt, jaki chłopców. Ten okres - wyjścia dziecka do szkoły staje się momentem, kiedy uwidaczniają się na tle grupy oraz w sytuacji zadaniowej podczas lekcji, trudności w postaci wolnego tempa pracy, niezgrabność ruchowa, trudności w zdobywaniu wiedzy. W wieku wczesnoszkolnym nadal największymi problemami są ADHD, zachowania opozycyjno – buntownicze i ryzyko specyficznych trudności w uczeniu się. Ważne stają się też relacje społeczne i kłopoty z nimi związane, w tym przemoc rówieśnicza, która może być przyczyną traumy dziecka oraz odmowy chodzenia do szkoły. Dzieci w wieku szkolnym mogą cierpieć nadal z powodu zaburzeń mających początek w okresie przedszkolnym (moczenie, lęk separacyjny). Dla wielu dzieci szkoła i związane z nią kłopoty, np. nauka, dostosowanie zachowania do wymagań otoczenia są problemem do końca edukacji. Ponad 10 % nastolatków cierpi z powodu różnorodnych zaburzeń rozwojowych i emocjonalnych, a tylko około ¼ z nich rozwija się w sposób harmonijny. Adolescencja jest trudnym okresem dla młodych ludzi i ich rodziców. Z jednej strony nastolatki walczą o samodzielność i wolność, a z drugiej strony niełatwo poradzić im sobie z odpowiedzialnością i akceptacją siebie jako dorastających osób. Problemy jakie mieli w dzieciństwie, najczęściej zaostrzają się, np. nastolatki z ADHD mają kłopoty z powikłaniami, takimi jak globalne zaległości w nauce, brak motywacji do pracy
i narastające zachowania antyspołeczne (u niektórych prowadzące do kolizji z prawem).
Na okres nastoletni przypada często początek eksperymentów z substancjami psychoaktywnymi oraz inicjacja seksualna. Wielu młodych ludzi podejmuje ryzykowne zachowania. Relacje rodzinne w wielu domach mogą być napięte i na tyle trudne, że wskazana jest pomoc osoby z zewnątrz – specjalisty.

Zachowanie traktujemy jako problemowe, jeśli jego natężenie, częstotliwość, czas utrzymywania się i następstwa znacząco odbiegają od typowych zachowań dzieci w danym wieku. Zachowanie to nie zmienia się w czasie, a jeśli już, to nasila się, a nie znika.

Charakterystyka zachowania niepożądanego:

Cecha zachowania/robocza definicja/przykład:

  • Natężenie, moc zachowania/To siła, a więc wpływ, jaki wywarło ono na dorosłych z otoczenia, ilość energii, jaką zużytkowali na okiełznanie tego zachowania./ Każda porażka w grze wywołuje u dziecka utrzymującą się przez około godzinę rozpacz, krzyk i potrzebę niszczenia przedmiotów.
  • Częstotliwość/To jego frekwencja, a więc ile razy pojawia się w ciągu tygodnia, dnia, itd./Siedmiolatek prowokuje kłótnie z rodzicami średnio pięć razy dziennie.
  • Znaczenie zachowania/Jak bardzo zachowanie zwraca uwagę opiekunów, jak bardzo jest dziwne i ekscentryczne./Z powodu wybuchów złości rodzice nie mogą zabierać dziecka na zakupy.
  • Czas trwania/okres, przez jaki utrzymuje się zachowanie./Warto pamiętać, że z reguły okres od trzech do sześciu tygodni w nowym otoczeniu to czas na adaptację do nowego środowiska, na przykład płacz po pójściu do przedszkola trwający przez pierwsze trzy tygodnie. Psychiatrzy przyjmują cezurę czasową – rozpoznanie zaburzenia wymaga zazwyczaj sześciu miesięcy utrzymywania się zachowania w stopniu zaburzającym funkcjonowania.
  • Podatność na interwencje/Liczba metod stosowanych przez rodziców, które okazały się nieskuteczne./Jeśli co najmniej dwie metody (właściwie dobrane) były konsekwentnie stosowane przez minimum trzy tygodnie, możemy myśleć o oporności zachowania.

Zachowanie jest tym trudniejsze, im większe jest jego natężenie częstotliwość oraz dłuższy czas trwania, a jego znaczenie bardziej dla nas niezrozumiałe i dziwaczne. Zawsze porównujemy zachowanie dziecka do zachowania rówieśników, ponieważ niektóre zachowania są w pewnym wieku normą, a inne niepokojącym sygnałem. Należy również przeczekać okres adaptacji dziecka w nowym środowisku.

Jeśli obserwowane u dziecka zachowania tworzą stały, utrzymujący się wzorzec funkcjonowania przypominający nam któreś z występujących u dzieci zaburzeń, warto zwrócić się o pomoc do specjalisty.

Analizując zachowanie dziecko należy zadać sobie pytanie, kiedy powinno się interweniować. Czy z zachowaniem mogą pracować skutecznie sami rodzice, czy wymaga ono konsultacji u specjalisty? Zadaniem specjalisty jest określenie, czy zgłaszane zachowanie jest objawem zaburzenia, choroby dziecka, czy wynika z trudności rodzica w wyznaczaniu granic (tj. odmawianiu, konsekwentnym przestrzeganiu zasad). W każdej sytuacji, która niepokoi Państwa lub Wasze dzieci na tyle, że zgłaszają potrzebę pomocy, należy skorzystać ze wsparcia profesjonalisty. Mając na uwadze też fakt, że proponowane oddziaływania będą dotyczyły nie tylko dziecka, ale przede wszystkim rodziców lub całej rodziny. Jeśli problemy dziecka wynikają z trudnej sytuacji rodzinnej – przemocy, uzależnienia rodziców – to zawsze wymaga ono ochrony i pomocy specjalistycznej.

Magdalena Pękalak-Pawłowicz

 

Literatura: „Sposób na trudne dziecko. Przyjazna terapia behawioralna.”
A. Kołakowski, A. Pisula, 2015, GWP

15 kwietnia 2020

Pliki do pobrania